می دانی مدتی است نوشتنم هم نمی آید حتی ...

 بیاید هم صرفا ورد را باز می کنم و نگه اش می دارم برای خودم انگار می کنم آنقدر بزرگ نشده ایم که ...

 بی خیال بقیه اش را قبلا نوشته ام انگار جایی پنهان کردم که غرورت لک نیفتد

شاید خواب زمستانی بر من دارد مستولی می شود و خودم خبر ندارم و باز به خودم می گویم بهتر از خواب ...

(ذخیره شود در ورد)

انگار حتی جسارتم را از دست داده ام که همه را در ورد ذخیره باید کنم 

می روم گوگل پلاس حالم به هم می خورد از این همه لوس بازی و قرض دادن نون به همدیگر و کامنت های

مسخره و من دارم می میرم 1ی و کامنتای بلا به دوز و عزیزم(به خط اونا عسیسم :-&) من بمیرم برات تو 

چرا و ... ی بقیه بعد ذهنم پر می شود که بچه ارزشیه داریم بسیجیه داریم؟! بعد دوباره حالم بد میشود دوباره

میفهمم که ... (تا همین جاش هم باید ذخیره می شد در ورد )

پ ن 1:(انتقاد) من هنوز توجیه نشدم این چه بساطی بود سر سفارت انگلیس راه انداختند ... بسیجی باید 

قانون مدار باشه نه این که خودش قانون رو زیر پا بذاره ... (ذخیره می شود در ورد ؟!)

پ ن 2:(تشکر) امسال برنامه های محرم سیما خوب بود ... امیدوارم روند خوبشون ادامه پیدا کنه 

پ ن3:(انتقاد)وقتی حرص و عجله بعضیا برای رسیدن غذا رو می دیدم می خواستم داد بزنم ان الله یحب 

الصابرین ... 

(ذخیره شود در ورد) 

چه قدر امسال دلم گرفت از پیامکی که روز عرفه از کنار بارگاه امام رضا برایم 1ی فرستاد:  

هر چند حال زمین و زمان بد است ...

 و من حالم از زمین و زمان و آسمان که حتی حال زمین را نمی شناسد بدتر است ...

و چه قدر دلم میخواست باران صبح همچنان می بارید و من زیر باران عرفه می خواندم ... 

اما نشد انگار امسال هم نصیبم بی نصیبی بود ... عرفه رفت و من هنوز در حسرت ... 

...

راستی بوی محرم می آید اولین شهید ساعتهاست آسمانی شده 

پاییز که می بارد انگار نفس کشیدن غریب می شود

پاییز که نفس دوباره می کشد انگار بهار از تو سال ها دور می شود

ورق ریزان پاییز که به ابتدای خط می رسد انگار سر سبز شدن فراموش می شود ...

نه پاییز که نم نمش خیست می کند انگار پر می شوی از غم غربت

نه پاییز که فوت می کند هوا را انگار هوای بهار می کنی... قدردان می شوی

نه پاییز که خش خش برگهایش گوشت را باز نوازشت می کند.غرور را هم له می کند زیر پاهایش ...

و پاییز می شود که بزرگ شوی ... حواست باشد